Σε μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα γεμάτη ιστορική μνήμη και καλλιτεχνική αρτιότητα, το Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στην εκδήλωση με τίτλο «Οι νέοι τιμούν τον Μακεδονικό Αγώνα». Η παρουσίαση του αφηγηματικού δρώμενου «Το Τραγούδι της Οδαλίσκης του Αιμίλιου Ριάδη: μια μουσική αλληγορία ως έκφραση πόθου ελευθερίας για τη Μακεδονία» δεν ήταν απλώς μια συμμετοχή, αλλά μια βαθιά πολιτιστική κατάθεση που ανέδειξε το υψηλό επίπεδο των μαθητών/τριών και των εκπαιδευτικών του σχολείου μας.
Στο πλαίσιο της σχολικής εκδήλωσης «Οι νέοι τιμούν τον Μακεδονικό Αγώνα» που διοργάνωσαν η Αντιδημαρχία Παιδείας του Δήμου Καλαμαριάς και η Μητρόπολη Καλαμαριάς, υπό την αιγίδα του Υφυπουργού Εσωτερικών (τομέας Μακεδονίας – Θράκης) και την επιστημονική εποπτεία του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, το Μουσικό Σχολείο ανέλαβε να «φωτίσει» τη μορφή του σπουδαίου Θεσσαλονικιού συνθέτη Αιμίλιου Ριάδη (1880-1935).
Οι μαθητές/τριες μας, με μια ερμηνευτική ωριμότητα που προκάλεσε αίσθηση, απέδωσαν το συμβολικό βάρος των έργων του Ριάδη, ενός εκ των θεμελιωτών της Νεοελληνικής Εθνικής Σχολής:
- «Ανατολίτικο Τραγουδάκι»: Μια ανάκληση της προπολεμικής Μακεδονίας του Μαΐου του 1912.
- «Το Τραγούδι της Οδαλίσκης»: Μια αριστουργηματική αλληγορία (έκδοση 1921) για την υπόδουλη πατρίδα που προσμένει τη λύτρωση.
- Εμβληματικές Αναφορές: Η αφήγηση πλαισιώθηκε από το τραγούδι του Γιάννη Σπανού «Σε κλαίει λαός» (σε στίχους Κ. Παλαμά) και το σλαβόφωνο «Παύλε καπετάντσε», προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα του αγώνα.
Συμμετείχαν οι μαθητές/τριες: Γεωργία Καρατζά (φωνή), Μάρθα Κατσουγιαννοπούλου (πιάνο) Άννα Μποζινούδη (ούτι) και Δημήτρης Βασιλείου (παραδοσιακά κρουστά)
Η επιτυχία της παρουσίας βασίστηκε στην ιδιαίτερη ταυτότητα του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης. Οι υπεύθυνες εκπαιδευτικοί κκ Πολυξένη Θεοδωρίδου και Μαρίνα Λιόντου – Μωχάμεντ προχώρησαν σε ευρηματικές διασκευές, αναμειγνύοντας τον δυτικό ήχο του πιάνου με το ούτι και τα παραδοσιακά κρουστά. Το αποτέλεσμα δικαίωσε την εκπαιδευτική φιλοσοφία του σχολείου, που “παντρεύει” τη δυτική με την ανατολική μουσική, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη είναι ο ιδανικός δρόμος για την προσέγγιση της εθνικής μας ιστορίας.
Αυτός ο δημιουργικός συνδυασμός λόγιας, έντεχνης και λαϊκής παράδοσης αναπαράστησε πιστά τον σύνθετο ηχητικό κόσμο της εποχής, δίνοντας στους μαθητές την ευκαιρία να διδαχθούν βιωματικά την ιστορική κληρονομιά του τόπου τους.
Η εκδήλωση απέδειξε ότι η νέα γενιά μπορεί να τιμήσει το παρελθόν με τρόπο ουσιαστικό. Το Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης επιβεβαίωσε τον ρόλο του ως ζωντανός πυρήνας πολιτισμού, σμιλεύοντας μαθητές/τριες που διακρίνονται όχι μόνο για τη δεξιοτεχνία τους, αλλά και για τη βαθιά τους σύνδεση με την ιστορική μνήμη της Μακεδονίας.
