Φόρος τιμής του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης στην Εθνική Επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με ένα ιστορικό και μουσικό οδοιπορικό

24 Μαρτίου 2026

Με απόλυτη επιτυχία και μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 24 Μαρτίου 2026 η σχολική εκδήλωση του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της Ελληνικής Επανάστασης. Η φετινή γιορτή αποτέλεσε έναν ξεχωριστό φόρο τιμής στους ήρωες του 1821, εστιάζοντας σε δύο πυλώνες της εθνικής μας ιστορίας, το αρματολίκι και το έπος της Εξόδου του Μεσολογγίου.

Η γιορτή ξεκίνησε με αναφορά στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Οι μαθητές/τριες και οι εκπαιδευτικοί έψαλαν το Απολυτίκιο “Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια” με κατάνυξη τιμώντας τη διπλή εορτή. Ακολούθησε μια ιστορική αναδρομή στον ρόλο των αρματολών, των ένοπλων εκείνων σωμάτων που προετοίμασαν το έδαφος για τον μεγάλο ξεσηκωμό. Στη συνέχεια, η αφήγηση επικεντρώθηκε στην «Ελεύθερη Πολιορκία» και την ηρωική θυσία των Μεσολογγιτών, μια στιγμή που σφράγισε την παγκόσμια ιστορία και ανέδειξε το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.

Το Μουσικό Σύνολο Νεότερης Ελληνικής Μουσικής είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκδήλωση. Οι μαθητές και οι μαθήτριες, με την καθοδήγηση των καθηγητών/τριών τους, ερμήνευσαν τραγούδια και μελωδίες που απέδωσαν με μοναδικό τρόπο την ένταση της μάχης, τον θρήνο για τη θυσία, αλλά και την ελπίδα της ελευθερίας. Η μουσική δεν ήταν απλώς συνοδευτική, αλλά λειτούργησε ως η συνεκτική ουσία που ένωσε τις ιστορικές αφηγήσεις με το συναίσθημα των παρευρισκομένων.

Η άρτια οργάνωση της γιορτής οφείλεται στη συστηματική δουλειά και το μεράκι των υπεύθυνων καθηγητών/τριών κκ Πολυξένης Θεοδωρίδου, Δημήτριου Πρατσινάκη και Αριστέας Ρίζου. Οι εκπαιδευτικοί κατάφεραν να συντονίσουν ένα απαιτητικό πρόγραμμα, καθοδηγώντας τους/τις μαθητές/τριες της θεατρικής ομάδας και του Μουσικού Συνόλου ώστε να αποδώσουν με σεβασμό και σοβαρότητα το ιστορικό βάρος της επετείου δίνοντας ένα μάθημα ιστορίας και πολιτισμού.

Η επετειακή εκδήλωση του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης κατέδειξε για άλλη μια φορά ότι η τέχνη και η ιστορία μπορούν να πορευτούν χέρι-χέρι, διδάσκοντας στις νεότερες γενιές τις αξίες της αυτοθυσίας και της ελευθερίας.